Cały materiał, to znaczy zmontowane klipy filmowe, efekty specjalne, wprowadzony dźwięk, napisy, ewentualnie statyczne obrazy bitmapowe i animacje, musi zostać zapisany w pliku. Ale to jeszcze nie film, a zaledwie przepis na jego utworzenie. Sam film musi zostać wygenerowany w osobnym kroku programu do obróbki filmów. Aby wykonać tę czynność, operator najczęściej wybiera format klatki (ramki) filmowej, częstotliwość wyświetlania klatek, rozdzielczość filmu wynikowego, format zapisu filmu w pliku oraz algorytm kompresji. Po określeniu wszystkich tych parametrów następuje proces właściwego wytworzenia filmu. Kilka pierwszych generowań tego samego filmu do pliku powinno charakteryzować się ograniczonością wartości parametrów, jeżeli chodzi o rozdzielczość i częstotliwość wybierania klatek. Generowanie końcowej wersji filmu jest bowiem z natury długotrwałe i zajmuje sporo miejsca na dysku. Pierwsze wersje filmów na ogół trzeba edytować, dlatego szybciej można też usuwać błędy. Gdy oczywiste błędy zostaną usunięte, należy polepszyć powyższe parametry, by osiągnąć zadowalającą postać naszego dzieła.