Prawidłowy montaż wymaga posługiwania się scenariuszem filmu lub napisania takiego scenariusza na podstawie istniejących klipów. W każdym programie do obróbki filmu jest okno, do którego wczytuje się pliki z klipami. Działając w klipie podczas montażu filmu, operator nie narusza jego zawartości, która znajduje się w pliku z klipem. Każdy program ma obszar roboczy, tak zwany stół montażowy, na który są wprowadzane poszczególne klipy filmowe, tworzące ścieżkę obrazową filmu. Do obszaru tego mogą być też dołączone statyczne obrazy bitmapowe i klipy dźwiękowe. W każdym programie obróbki filmu cyfrowego operator wykonujący montaż klipów, czyli przycinanie, rozcinanie, efekty specjalne, wprowadzanie napisów, etc. zapisuje poszczególne czynności w pliku pod określoną nazwą. Zapisywany plik jest nazywany projektem. Nie zawiera w sobie żadnych klipów zewnętrznych biorących udział w montażu, a jedynie elementy wprowadzane z okna programu, na przykład napisy, efekty specjalne. W każdym programie istnieje tak zwana oś czasu, która służy do określania czasu trwania kolejnych klipów oraz jest wykorzystywana do ewentualnego przycinania lub rozcinania klipu.